Społeczni Opiekunowie Drzew otrzymali zgłoszenia pojawieniu się kartek o pielęgnacji na drzewach przy ul. Marynarskiej, ale też o usunięciu 3 drzew z terenu gminy przy budynku pod numerem 10. Nie udało się niestety ustalić na 100 procent, które dokładnie drzewa zostały wycięte, dlatego wystąpiłam o informacje dotyczące wszystkich przy budynkach pod numerami 8,10 i 12. Wg osoby zgłaszającej na zdjęciu poniżej prawdopodobnie jest utrwalona wycinka zdrowego klonu srebrzystego o ID 8314, który ładnie odbił po przycince. Wg Mapy Drzew Łodzi roślina ta faktycznie przeszła drastyczne skrócenie głównego pnia na wysokości ok. 7 m.
Coraz częściej czujemy się bezradni wobec sposobu realizacji inwestycji w mieście. Nie mamy poczucia, że urzędnicy wydający pozwolenia budowlane liczą się z drzewami i że wiedzą, jak są ważne dla społeczności lokalnych. Chcielibyśmy wiedzieć, czemu projekt wymaga wycinek i czy nie można ich uniknąć. Miasto umywa już ręce od informowania o uzasadnieniu usuwania drzew, zrzucając to na ZIM lub wykonawcę, jakby zleceniodawca nie miał żadnego wpływu na sposób, w jaki inwestycja została zaprojektowana. Jaki sens ma dzwonienie do wykonawcy ws. drzew, które na takim etapie musi wyciąć, by wywiązać się z umowy?…
Informacja o wycince na rondzie Broniewskiego. Fot. Agnieszka Glińska
Otrzymałam dziś informację ze zdjęciem, dotyczącą zniszczenia drzew pomnikowych poprzez nieprawidłowo wykonane prace w ich koronach. Sprawa dotyczy dwóch klonów srebrzystych na terenie położonym przy ul. Sienkiewicza 175 (działka S9-84/1). Drzewa zostały objęte ochroną pomnikową w 1993 r. i wpisane (jak twierdzi zarządzenie o sprzedaży) do rejestru zabytków. Działka po dawnym basenie Olimpia została sprzedana przez Gminę Łódź w 2011. Nabywca miał świadomość obowiązków zw. z nabyciem drzew pomnikowych. Wydział Urbanistyki i Architektury miał świadomość obowiązku ochrony pomnikowych drzew, w tym klonów srebrzystych w wydanych decyzjach budowlanych.
Miałam wczoraj przyjemność oglądania przy pracy – i to nie przy byle drzewie! – ekipy zajmującej się chirurgią drzew pod czujnym okiem Bartłomieja Króla. Prace zlecił urząd w Aleksandrowie Łódzkim, opiekujący się drzewami pomnikowymi na obszarze gminy, także drzewami na terenach prywatnych. A właśnie na terenie Bełdowa znajduje się wiele pomnikowych drzew, głównie przepięknych soliterowych dębów. Jak ważne są zabiegi poprawiające statykę drzewnych olbrzymów, okazało się, gdy inny potężny pomnik przyrody w okolicy, nie posiadający wiązań i nie poddany cięciom, rozłamał się od nagłego podmuchu, tracąc 3/5 korony…
„Nasze” drzewo to pomnikowy dąb szypułkowy zw. Rybakiem, to egzemplarz typowo polanowy, o rozrośniętej koronie i o obwodzie 674 cm. Rośnie w bardzo dogodnych warunkach – nad wodą, na dużej łące tuż przy parku krajobrazowym obok dworu rodziny Wężyków. Wymagał on cięć pielęgnacyjnych po nagłym uderzeniu wiatru, które wyłamało potężny konar.
Celem cięć było przedłużenie życia drzewu, odmłodzenie go przez cofnięcie młodych przyrostów by korona zagęściła się bliżej pnia. Pielęgnacja okazała się tak ważnym wydarzeniem dla gminy, że pojawiła się nawet lokalna telewizja.
Otrzymałam zgłoszenie, że wspólnota mieszkaniowa budynku przy ul. Majzela 8 zamierza budować sobie pergolę śmieciową na terenie obok, należącym do miasta. Dobrze, że zamierza, bo będzie porządek – ale wybrała sobie inne miejsce niż dotychczas używane na ten cel i jest to oczywiście zieleniec z drzewami… Ofiarami tej inwestycji mają paść 3 rośliny – pięknie kwitnąca i owocująca ałycza zw. potocznie mirabelką oraz dwa zdrowe, przed chwilą zapewne zachwycające czystą żółcią jesiony pensylwańskie. Czemu nie wiem, które jesiony? O tym dalej.
Po spacerze po Ogrodach Sukienniczych otrzymałam interesującą informację o miejscu, w którym ma powstać budynek mieszkalny w trybie lex deweloper. Okazuje się, że na działce na rogu Jaracza i Wierzbowej sprzedanej przez miasto inwestorowi, znajdującej się między wiatą przystanku a działką z dawnym boiskiem jest… schron sprzed II Wojny Światowej.
Kilka tygodni temu zgłoszono mi podejrzenie bezprawnego usunięcia drzew na prywatnej posesji przy ul. Sierakowskiego 58. Osobie zgłaszającej doradziłam oczywiście, co robić, by sprawdzić, czy wycięcie drzew odbyło się legalnie, czy nie – interwencyjnie wezwać straż miejską, a jeśli sprawa nie ma już charakteru interwencji wystąpić do Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa UMŁ o informację publiczną.
Usunięcie jesionu pensylwańskiego. Fot. osoby zgłaszającej
Ale byłam też ciekawa, czy tak drobny powód jak budowa pergoli na odpady dokładnie w miejscu drzewa albo to, że drzewo rośnie tuż przy komórkach może być w Łodzi przyczyną uzyskania zezwolenia na wycinkę. Jak widać, jedno drzewo – klon jawor o obwodzie 65 cm – rośnie blisko wjazdu, ale pomiędzy nim wjazdem albo nim a dorodnym jesionem wyniosłym przy granicy z sąsiednią nieruchomością jest inne miejsce na pergolę. Wystarczyła dobra wola właściciela, by inaczej zagospodarować teren. Budowa pergoli nie wymaga pozwolenia na budowę ani zgłoszenia, dlatego nie wystąpił tu moment analizy zgodności projektu z prawem budowlanym i innymi przepisami. Gdyby nie fakt, że budynek mieszkalny ma być przeznaczony na najem, właściciel nieruchomości miałby możliwość zgłoszenia wycinki na podstawie lex Szyszko.
Fot. Intersit Łódź
Standardowo napisałam wniosek o dostęp do informacji publicznej. I dostałam odpowiedź – wycinka była legalna. Dwupienny jesion pensylwański o obwodzie 110 i 117 cm kolidował z remontem pomieszczeń gospodarczych czyli komórek. Rozumiem i nie rozumiem, bo naprawdę można takie pomieszczenia remontować bez wycinki nawet tak blisko rosnącego drzewa – ale takie mamy prawo, że każde zamierzenie budowlane jest ważniejsze od dorodnych drzew.
Muszę przy tym zaznaczyć, ze doceniam odmowę ze strony WOŚiR wydania zezwolenia na usunięcie zdrowego jesionu wyniosłego o obwodzie 200 cm (!), o co też wystąpił właściciel nieruchomości – bo drzewo jest suche i rośnie w granicy. Nie nie jest to powód, by wycinać drzewo. Doceniam też nałożenie na wnioskującego obowiązku posadzenia jednak dwóch drzew liściastych i dwóch żywotników, a nie, jak wnioskował tylko 6 tuj… Choć niewielkie to pocieszenie.
Gdyby nie dziurawe jak sito przepisy ustawy o ochronie przyrody, nie uwzgledniające, że nie każda budowa wymaga procedury pozwolenia na budowę czy zgłoszenia, oba te drzewa były do uratowania. Wydział Ochrony Środowiska wskazałby wtedy, że są metody remontu budynków gospodarczych, pozwalające zachować drzewa przy samej elewacji i że istnieje możliwość ustawienia pergoli w innym miejscu – i odmówiłby zezwolenia na usunięcie drzew. Ale to już inna rzeczywistość…
Od wielu lat władze miejskie i służby są bezradne w stosunku do osób wjeżdżających samochodami do zabytkowego parku 3 Maja w pobliżu kortów tenisowych, ośrodka szkoleniowego Widzewa. Pojazdy przejeżdżają po przejściu dla pieszych, jeżdżą parkowymi alejkami, parkują na nich, często z włączonymi przez jakiś czas silnikami. A w dodatku chętnych do parkowania tam jest już tak dużo, że regularnie rozjeżdżane są przestrzenie pomiędzy drzewami w obrębie ich brył korzeniowych. Mimo, iż obok, dosłownie kilka kroków od ośrodka, znajdują się miejsca postojowe w pasie jezdni i dodatkowo zatoczka postojowa na kilkanaście pojazdów. Jednostkowe zgłaszanie straży miejskiej nie przynosi efektu, zarządca parku nie chce blokować wjazdu… Hola, a może ludzie z rakietą albo dresem w dłoni, płacący za użytkowanie obiektów sportowych mają prawo wjeżdżać nawet do parku? No nie mają.
Otrzymałam informację, że Spółdzielnia Radogoszcz – Zachód obwieściła zamiar usunięcia 39 drzew na swoich terenach, w tym dorodnych dębów, jesionów, sosen… Mieszkanka poprosiła o wsparcie w walce o zachowanie drzew, które w jej ocenie nie stanowią żadnego zagrożenia. Myślę, że warto temat nagłośnić, by informacja umieszczona na rzadko czytanych tablicach ogłoszeniowych dotarła do mieszkańców. Bardzo ważne jest bowiem, by jak najwięcej osób przeczytało te ogłoszenia i wniosło sprzeciw do spółdzielni – na piśmie, w siedzibie spółdzielni, pokój nr 8, do 16 września! Jesteście mieszkańcami tej spółdzielni – pomóżcie!
Bardzo często docierają do mnie prośby o pomoc, gdy spółdzielnie chcą wyciąć drzewa, by zbudować nowe miejsca postojowe albo powiększyć parking. Na drzewach albo na tablicach ogłoszeniowych pojawiają się informacje dla spółdzielców o takich planach (jak wygląda procedura pisałam tutaj). I jest to najczęściej pierwszy moment, w którym mieszkanki i mieszkańcy dowiadują się, że drzew za ich oknem może nie być. Często też pojawia się konflikt z sąsiadami, którym miejsc postojowych brakuje mimo likwidacji boisk, placów zabaw i trawników, a wyposażona w prawników spółdzielnia twierdzi, że zaspokaja potrzeby członków.
Na przykładzie chciałabym opowiedzieć, na co w takiej sytuacji zwrócić uwagę.
